Καρότσι μεταφοράς και ανύψωσης κυψέλης ( Hand- Cart )

Μία πολύ καλή επιλογή για τον Μελισσοκόμο να αποφεύγει χρόνιες πάθησής με την μέση ! Δείτε την :

 

Advertisements

Κερασία

Η κερασιά είναι αγγειόσπερμο δικότυλο φυτό που ανήκει στο γένος Προύμνη (Prunus), στην οικογένεια των Ροδοειδών (Rosaceae) και είναι συγγενής της βυσσινιάς.

κερασια_slider

Είναι φυλλοβόλο δέντρο με ύψος που φτάνει και τα 20 μέτρα. Έχει την επιστημονική ονομασία Prunus avia (προύνος των πτηνών). Καταγωγή του είναι η περιοχή του Καυκάσου και έφτασε στην Ευρώπη πολύ γρήγορα ενώ όλες οι ποικιλίες της προέρχονται από την αγριοκερασιά, που χρησιμοποιείται για τον πολλαπλασιασμό της και σήμερα μέσω εμβολιασμού. Το περίεργο είναι ότι η βυσσινιά προήλθε από φυσικό υβρίδιο κερασιάς ενώ ο περισσότερος κόσμος πιστεύει το αντίθετο.

Τα κλαδιά της είναι όρθια, ο κορμός της είναι λείος γκρίζου χρώματος και τα φύλλα της είναι μεγάλα και ελλειψοειδή. Τα άνθη της είναι μεγάλα, λευκά και είναι οργανωμένα σε ταξιανθίες, φύονται δε ανά 3-6 σε κάθε οφθαλμό.

Η κερασιά καλλιεργείται για το νόστιμο καρπό της, το κεράσι, ενώ υπάρχουν και ποικιλίες που καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά δέντρα. Χρησιμοποιείται όμως και το ξύλο της, που είναι ανθεκτικό στην υγρασία, στην κατασκευή επίπλων αλλά και μουσικών οργάνων και ηχείων, καθώς δίνει καλύτερη ακουστική.

Η κερασιά ζει περίπου 60 χρόνια και η καρποφορία αρχίζει από τον 4ο χρόνο της ζωής της, ενώ μεγάλες αποδόσεις έχει μετά τον 20ό χρόνο. Ανθίζει σχετικά νωρίς και έτσι είναι δυνατό να υποστεί ζημιές στους ανθούς της απόπαγετό ή δυνατό ψύχος. Ευδοκιμεί σε διάφορους τύπους εδαφών και προτιμά κυρίως αυτά που δεν περιέχουν ασβέστιο. Πριν να δημιουργηθεί ένας κερασεώνας πρέπει να γίνει βαθύ όργωμα και καλή κατεργασία του εδάφους.

1337793930336

Υπάρχουν πάρα πολλές ποικιλίες κερασιάς που βασικά χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες, αυτές που έχουν απαλή σάρκα και αυτές που έχουν τραγανή. Στην Ελλάδα καλλιεργούνται αρκετές ποικιλίες ενώ τα κεράσια που παράγονται θεωρούνται εξαιρετικής ποιότητας. Πιο γνωστές ποικιλίες είναι η κερασιά Ρουπκόβου, που παράγει τα τραγανά κεράσια της Έδεσσας, η πετροκερασιά, με τα τραγανά και νόστιμα πετροκέρασα που φέρουν μία χαρακτηριστική γραμμή στο μέσο του καρπού και η κερασιά των βοδενών με τα μεγάλα και νόστιμα κεράσια. Τα κεράσια που παράγονται από τις πιο πάνω ποικιλίες, εκτός από την εγχώρια κατανάλωση, εξάγονται. Άλλες ποικιλίες είναι η τραγανή Βόλου, η Ναπολέων,που έχει μεγάλη παραγωγή κερασιών και η καλλιέργεια της αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια και η φράουλα Βόλου.

Η Τουρκία είναι πρώτη στον κόσμο σε παραγωγή κερασιών. Ακολουθούν οι Η.Π.Α., το Ιράν, η Ουκρανία και η Γερμανία. Η Ελλάδα έχει την 10η θέση στον κόσμο με 43.000 τόνους ετησίως.

 

Πηγή: http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%]

 

Πορτοκαλία

πορτοκαλια   ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑΣ :  Η πορτοκαλία κατάγεται απο την ΚΙΝΑ , ΙΑΠΩΝΙΑ και ΙΝΔΙΑ

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑΣ:  Είναι  αγγείοσπερμο δικοτυλήδονο αειθαλές  φυτό που το ύψος του δεν ξεπερνά τα 8 μέτρα. Σπάνιες περιπτώσεις έχουν καταγραφεί που ξεπέρασαν τα 8 μέτρα. Ανήκει στην κατηγορία των εσπεριδοειδών και ο καρπός του είναι σφαιρικός ή ωοειδές χρώματος πορτοκαλί . Η φλούδα και η σάρκα του καρπού είναι χοντρή η λεπτή, πορτοκαλή η κόκκινη ανάλογα με την ποικιλία του φυτού . Επίσης η σάρκα του καρπού χωρίζεται σε τμήματα που λέγονται σκελίδες ή φέτες και κάθε φέτα περιβάλλεται από ινώδη ιστό λευκού χρώματος που ονομάζεται Ράκος. Στο εσωτερικό της κάθε φέτας υπάρχουν πολλά χωρίσματα και μέσα σε αυτά κύτταρα γεμάτο από χυμούς και  μέχρι τρία (3) σπόρια ανάλογα με την ποικιλία. Η γεύση από το χυμό των καρπών είναι γλυκία η γλυκόξινη με λίγο ή πολύ άρωμα ανάλογα την ποικιλία και την ποιότητα. Η φλούδα του καρπού φέρει αδενώδη στίγματα που παράγουν αρωματικά αιθέρια έλαια και καμία φορά αυτά εισχωρούν στην σάρκα με αποτέλεσμα στην γεύση να αφήνει μια πικρία.

OrangeΟ κορμός της πορτοκαλίας είναι ίσιος και λείος και οι ρίζες της πλούσιες θυσανωτές  που δεν φτάνουν σε μέγαλο βάθος. Τα κλαδία της πορτοκαλίας σχηματίζουν γωνίες και απλώνουν, είναι κυλινδρικά και έχουν ελαστικότητα έτσι μπορούν να αντέχουν αρκετό μεγάλο βάρος καρπού αν και λυγίζουν . Τα φύλλα της πορτοκαλίας είναι μετρίου μεγέθους, πλατία,λεία,στιλπνά και φέρουν μίσχους με πτερύγια. Tα άνθη της πορτοκαλίας είναι λευκά, αρκετά μεγάλα και μυρίζουν πολύ ωραία .

arton97 ΠΟΙΚΙΛΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑΣ:  Υπάρχουν περισσότερες από 160 ποικιλίες. Στην Ελλάδα οι πίο γνωστές είναι :

  • ΣΑΝΓΚΟΥΙΝΙ: Η σάρκα του καρπού της είναι κόκκινος και είναι πλούσιος σε βιταμίνες . Έχει ωραία γεύση και είναι χυμώδεις.
  • ΜΕΡΛΙΝ: Οι καρπόι της έχουν πολύ ωραία γεύση , η ποιότητα τους είναι πολύ υψηλή και έχουν μεγάλη αντοχή πάνω στο δέντρο.
  • ΒΑΛΕΝΤΣΙΑ : Οι καρποί της δεν έχουν χοντρή φλούδα , έχουν μεσαίο μέγεθος και ελάχιστα σπόρια . Η ποικιλία αυτή προσαρμόζεται σε πολλά τύπου έδαφος , η ποιότητα της είναι πολύ καλή και ωριμάζει από τον Μάρτιο έως τον Ιούνιο.

Στην Ελλάδα είναι ακόμα γνωστές οι ποικιλίες : ΣΟΥΛΤΑΝΙ ΤΟΥ ΦΟΔΕΛΕ, ΝΑΒΑΛΙΝΑ , ΑΡΤΑΣ ΚΑΙ ΧΙΟΥ .thumbnail

 

 

ΠΩΣ ΦΥΤΕΥΕΤΑΙ Η ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ : Η πορτοκαλία φυτεύεται τον μήνα Μάρτιο ( λόγου της ευαισθησίας του φυτού στον πάγο ). Ο σπόρος που θα φέρει την γέννηση του δέντρου είναι το κουκούτσι της νερατζίας το οποίο αφού φυτρώσει σε κατάλληλο έδαφος μεταφυτεύεται ένα χρόνο μετά . Όταν φτάσει περίπου στο ένα μέτρο ύψος τότε κεντρώνεται με κεντράδι πορτοκαλίας . Στην συνέχεια το φύτο όταν φτάσει περίπου ενάμιση μέτρο μεταφυτεύεται μαζί με την μπάλα χώματος που έχει στις ρίζες του σε λακούβα 70 εκατοστά βάθους και 50 εκατοστά πλάτους . Καλό είναι να βάλουμε ενα παλούκι παράλληλα στο κορμό του δέντρου και να το δέσουμε με αυτό για να μπορεί το δέντρο να ριζώσει και να δυναμώσει ώστε να αντέχει στον άνεμο . Στην φωτογραφία βλέπουμε πως ακριβώς μπαίνει το καλάμι

Πως φυτεύουμε ένα δέντρο

 

Η απόσταση που πρέπει να έχει η μία πορτοκαλία από την άλλη πρέπει να είναι 5-6 μέτρα ανάλογα το μέρος προκειμένου το φυτό να αναπτυχθεί και να αναπνέει.

ΣΕ ΠΟΙΑ ΜΕΡΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΘΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ :

Την πορτοκαλία θα την βρούμε σε μεσογειακά μέρη . Δεν αντέχει σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες . Αντέχει μέχρι τους   -4 βαθμούς C γιαυτό καλλιεργείται σε τροπικές και εύκρατες  περιοχές με ήπιο χειμώνα . Στην Ελλάδα θα την βρούμε σε μέρη παραθαλάσσια όπως την Εύβοια , την Πελοπόννησο και δίαφορα νησία.

 

 

 

 

 

Μαργαρίτα

images

         Μαργαρίτα ένα φύτο που το ονομά του έχει δωθεί σε ανθρώπους καθώς και έχουν γραφτεί τραγούδια γιαυτό . Μερικά Ελληνικά τραγούδια αλλά και ξένα ήταν : της  ΆΤΖΕΛΑ Δημητρίου ( Μαργαρίτες http://adf.ly/fQmXl ) , της ΒΕΡΑ Χαρά ( Δεν μιλούν οι μαργαρίτες http://adf.ly/fQouj ) , του ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΥ Νίκου ( Μην μαδάς τις μαργαρίτες http://adf.ly/fQr8j ), του BRAND NEW ( Daisy http://adf.ly/fQxly ), του NEUNION ( Daisy http://adf.ly/fQyaZ ) και πολλά άλλα . Ένα μεγάλο όνομα με το όνομα αυτό ήταν και η THATCHER Margaret τον οποίο σημάδεψε τον 20 αιώνα.

          Για να δούμε την μαργαρίτα σαν φυτό τι ειναι ! Την μαργαρίτα την ονομάζουν οι επιστήμονες Ανθέμις η Χία. Η μαργαρίτα στο βασίλειο των φυτών κατατάσεται στην οικογένεια των σύνθετων.Χαρακτηριστικά της μαργαρίτας είναι το μέγεθος 22 με 60 εκατοστά και σχηματίζεται ένας δίσκος με πολλά πέταλα γύρω γύρω. Σαν * μονοετές φυτό η μαργαρίτα θα την βρούμε στην Ευρώπη και Ελλάδα καθώς επικρατεί στα μέσα και χαμηλά υψόμετρα .

*Μονοετές : Φυτό που ολοκληρώνει τον κύκλο της ζωής του σε μια αυξητική περίοδο. Τα μονοετή φυτά έχουν συνήθως επιφανιακές ρίζες αναπτύσσοντας με γρήγορους ρυθμούς ανθήζουν και πεθαίνουν αφού πρώτα δημιουργήσουν σπόρους .

download

ΕΙΔΗ ΤΗΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΣ

  1. Κίτρινη μαργαρίτα
  2. Ασπρολούλουδο η’ Μπέλλα
  3. Άγρια μαργαρίτα η’ Χαμομήλι
  4. Μαντιλίδα της Κρήτης
  5. Ανθέμιδα η Βαφική
  6. Ανθέμιδα η θαλάσσια
  7. Ανθέμιδα της Κρήτης

Γιατί κρυσταλλώνει το μέλι ?

Honey_crystalls

Η κρυστάλλωση είναι ένα καθαρά φυσικό φαινόμενο και συμβαίνει στα διαλύματα εκείνα που είναι υπερκορεσμένα σε σάκχαρα, όπως ακριβώς το μέλι. Επομένως η φυσική κατάσταση του μελιού είναι η κρυστάλλωση. Όλα τα μέλια, εκτός από το πευκίσιο και το ελατίσιο, κρυσταλλώνουν. Αν όχι, κάτι συμβαίνει.

Υπάρχουν δύο ειδών κρυσταλλώσεις: ηχοντροκρυστάλλωση και ηλεπτοκρυστάλλωση. Κατά την πρώτη, στον πάτο του βάζου σχηματίζονται χοντροί κρύσταλλοι, ενώ η επιφάνεια του μελιού είναι ρευστή. Αυτό σημαίνει ότι το μέλι έχει υγρασία και ότι το επόμενο στάδιο θα είναι το ξύνισμά του.
Στη δεύτερη περίπτωση σχηματίζονταιμικροί κρύσταλλοι ομοιόμορφα σε όλη τη μάζα του μελιού. Επομένως, η υγρασία είναι σε κανονικό επίπεδο (14%), το μέλι είναι καλό και δεν κινδυνεύει να ξυνίσει.

Η κρυστάλλωση είναι αποτέλεσμα της περιεκτικότητας σε γλυκόζη, ενός από τα βασικότερα συστατικά του μελιού. Ο βαθμός περιεκτικότητάς του καθορίζει και την κρυστάλλωση σε συνδυασμό με τη χαμηλή υγρασία. Έτσι έχουμε:

Μέλι με υψηλή περιεκτικότητα σε γλυκόζη (39-40%), όπως αυτό του ρεικιού, πορτοκαλιάς, βαμβακιού. που κρυσταλλώνει σε 1-2 μήνες από τη συλλογή του.

Μέλι με χαμηλότερη περιεκτικότητα (35-38%), όπως τοανθόμελο, που κρυσταλλώνει σε 6-12 μήνες από τη συλλογή του.

Μέλι με περιεκτικότητα σε γλυκόζη 31-33%, όπως το θυμαρίσιο, που κρυσταλλώνει σε 2-3 χρόνια από τη συλλογή του.

Μέλι με χαμηλή περιεκτικότητα σε γλυκόζη (κάτω του 30%), όπως το ελατίσιο και το πευκίσιο, που δεν κρυσταλλώνει.

Πηγή: http://adf.ly/dUtij

 

Ιστορικά στοιχεία του ψαρίου

Channel_Catfish

 

Το ψάρι υπήρξε για τους Έλληνες ένα πολύ σημαντικό στοιχείο διατροφής από την αρχαιότητα. Η όλη κουλτούρα σχετικά με την κατανάλωση ψαριού όμως άλλαξε με την πάροδο του χρόνου. Συγκεκριμένα οι σύντροφοι του Οδυσσέα τρώνε ψάρια μονάχα όταν φτάσουν στο σημείο να κινδυνεύουν να πεθάνουν από ασιτία. Αυτό συνδέεται και με το γεγονός ότι οι αρχαίοι γνώριζαν πως ορισμένα είδη ψαριών τρώνε ανθρώπινο κρέας. Έτσι, ο Αχιλλέας θανατώνει το γιο του Πριάμου Λυκάονα και στη συνέχεια τον ρίχνει στον Σκάμανδροποταμό για να τον φάνε τα ψάρια καταδικάζοντας τον έτσι σε ατιμωτικό θάνατο.

Παρόλα αυτά στην ύστερη κλασική και την ελληνιστική περίοδο οι συνθήκες άλλαξαν εντελώς. Το ψάρι έγινε εκλεκτό και υπερβολικά ακριβό έδεσμα το οποίο βρισκόταν πάντα στα σπίτια των ευγενών. Μάλιστα υπάρχει σχετική βιβλιογραφία, όπως ένα σύγγραμα του Λυγκέως από τη Σάμο το οποίο πραγματεύεται την τέχνη του να αγοράζει κανείς ψάρι σε χαμηλές τιμές. Τα μικρά ψάρια αποτελούσαν κυρίως την καθημερινή τροφή του λαού, ειδικά σε παράκτιες περιοχές.

Οι Βυζαντινοί έδειχναν ιδιαίτερη αγάπη σε κάθε είδους ψάρια και οστρακόδερμα μια και ο Βόσπορος και η Προποντίδα τους πρόσφερε μια ατέλειωτη ποικιλία σε τέτοια αφθονία. Σε βιβλιογραφία της εποχής παρουσιάζονταν και εναλλακτικές μέθοδοι ψαρέματος με τα χέρια σε ρηχά νερά. Στο έργο του «Βυζαντινών Βίος και Πολιτισμός» ο Φαίδων Κουκουλές περιγράφει τον τρόπο κατανάλωσης των ψαριών κατά την περίοδο εκείνη. Αναφορικά, οι ιχθύες τρώγονταν χλωροί (δηλαδή φρέσκοι) ή αλίπαστοι ή συντηρούμενοι μέσα σε ξύδι (οξωτούς ιχθύας) . Αυτοί που αλιευόταν σε αφθονία από το Βόσπορο ήταν η λακέρδα, οι τόνοι, οι σκόμβροι, οι τσίροι (γαύροι). Τα παχιά ψάρια όπως ο τόνος, η παλαμίδα και το σκουμπρί τα μαγείρευαν στη σχάρα ή στο φούρνο. Με τα πετρόψαρα παρασκεύαζαν ψαρόσουπες τις οποίες αρωμάτιζαν με φρέσκα λαχανικά καιβότανα.

Γενικά στοιχεία ψαρίων

julia

Τα ψάρια ανήκουν στην οικογένεια των υδρόβιων σπονδυλωτών με βραγχιακή αναπνοή. Τρέφονται με πλαγκτόν,όπως π.χ. οι ρέγγες, οι οποίες συγκεντρώνονται σε μεγάλους μπάγκους, ή είναι σαρκοφάγα, όπως π.χ. τσιπούρες, και κυνηγούν ατομικά σε συγκεκριμένες περιοχές. Εμφανίζουν επίσης ιδιαιτερότητες στο σχήμα τους, ανάλογα τον υδροβιότοπο και τις συνήθειες του κάθε είδους.

Τα ψάρια που κολυμπούν και χρειάζεται να αναπτύξουν ταχύτητα για να τραφούν έχουν συνήθως υδροδυναμικό σχήμα, ενώ τα ψάρια που κάθονται στον βυθό και είναι ακίνητα έχουν πεπλατυσμένο. Τα ψάρια ολοκληρώνουν τον πολύμορφο υδρόβιο πλούτο των πηγών της διατροφής μας.

Το κρέας τους, περιεκτικότερο από αυτό των ζώων της ξηράς, σε υψηλής ποιότητας πρωτεΐνες, βιταμίνες και πολύτιμα άλατα και μέταλλα, είναι ταυτόχρονα και πιο εύπεπτο διότι εμπεριέχει περισσότερο νερό παρά λίπος. Επιτρέπεται και κάποιες φορές επιβάλλεται, η κατανάλωση για παθήσεις των οργάνων του πεπτικού συστήματος, για αναρρωτικές περιόδους και σε πνευματικά εργαζόμενους.

Σύνταξη κειμένου : naturework.wordpress.com